ความคิด...
สวัสดีค่ะ
ช่วงนี้ทำงานประจำค่ะ งานเยอะเหมือนเดิม ออกเวรบางวันมาด้วยความเหน็ดเหนื่อย
วันก่อนเจอเคสนึง....น่าสงสารและเอ็นดู
คือเด็กคนนี้มีโรคประจำตัวหลายอย่าง ได้รับการผ่าตัดหลายครั้งแล้ว.....
ขณะที่สนทนา ....เด็ก ใส่ท่อช่วยหายใจอยู่ ....หญิงใช้วิธีอ่านปากเด็กค่ะ.....
เด็ก.....พี่คับ....บอกพ่อให้ผมด้วย....ว่าผมขอโทษ.....
หญิง....เห้ย.....ทำไมอ่ะ......
เด็ก.....ถ้าผมตายไป...พี่ช่วยบอกเค้าให้ทีว่าผมรักเค้ามาก บอกน้องด้วยว่าให้เค้าตั้งใจเรียน
หญิง......หึ๊ย.....ไม่ตายหรอก.....ผ่ามาขนาดนี้แล้วไม่ตายหรอก เราเก่งมากนะ พ่อแม่ก็รักและห่วงเราอยู่ อย่าคิดมาก ไม่ตายหรอก ขนาดตื่นมาบอกพี่ได้เนี่ย...สบายบรื๋อ....
เด็ก.......คับพี่.....
...
...
..
เด็กคนนี้ เราได้รับการส่งเวรมาว่า "ดื้อมาก" และค่อนข้างก้าวร้าว พูดอะไรไม่ฟังจนต้องได้รับการผูกยึดอย่างแน่นหนา
..
..
ขณะเข้าไปทำงาน ประเมินผู้ป่วยหลังรับเวรมา ได้เข้าไปพูดคุยกับผู้ป่วย
รู้สึกว่า....ทำไมไม่เหมือนกับที่เค้าส่งเวรกันมาเลยอ่ะ...
เด็ก อายุสิบสี่....หน้าตาน่าเอ็นดู
ทำท่าทางดื้อๆไปงั้นล่ะ
พอเราปลอบ เราพูดดี และอธิบายให้ฟังว่าควรทำอะไรพร้อมเหตุผล...เค้าก็เข้าใจและทำตามได้ดีนี่นา
น่าสงสารตรงที่เด็กต้องอยู่ห้องแยก คนเดียว
เปิดแอร์ก็ไม่ได้ (มีเหตุผล)
เลยบอกน้องให้ไปเอาวิทยุมาเปิดให้ฟัง
รู้สึกว่าวันนี้เป็นพยาบาลที่ดียังไงไม่รู้
บ่นร้อน....เอาโคลแพคมาวาง
เหงา......ปลอบใจ ลูบหัว ชวนคุย แวะเข้ามาบ่อยๆ แล้วก็เอาวิทยุมาเปิด
พร้อมบอกเด็กด้วยว่า เราเปิดลำโพงอินเตอร์คอมฟังเค้าอยู่ หากต้องการอะไรให้เคาะข้างเตียง
บ่นปวด......ให้ยาบรรเทาปวด และชวนคุยเบนความสนใจ
บ่นเมื่อย.....นวด และจัดท่านอนให้ใหม่ทุกหนึ่งชั่วโมง.....สุดยอด....
ยังร้อนอยู่......เอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวซะเลย.....
เช็ดให้ และทำอย่างนุ่มนวล และตั้งใจ
..........................
ผลที่ได้......ไม่ว่าเค้าจะดื้อกับใคร แต่พอเรามา.....เค้าไม่ดื้อเลย...ทำตามหมดเลย....ยอมหมดเลย
ผลที่ได้......เด็กถามชื่อว่าชื่ออะไร และจำได้
ผลที่ได้......เด็กร้องไห้ เพราะอะไรก้ไม่รู้ รู้แต่ว่า ร้องไป ก็มองไป และพูดแต่คำว่า.."ขอบคุณครับพี่"
ผลที่ได้.....เด็กถามว่าเราหยุดกี่วัน จะมาวันไหน และหากเค้าย้ายไปเค้าจะให้พ่อเค้าลงมาดูเรา....หรือไม่ก็อยากให้เราขึ้นไปเยี่ยมเค้าที่วอร์ดสามัญ......
..........................
ดีใจ....ที่อย่างน้อย....คนไข้ก็รู้สึกสุขสบายกาย และสบายใจ เมื่อมีเราอยู่ใกล้ๆ .....
...........................................................................................................
อีกเรื่อง.....สำคัญจำเป็นมาก....
เรื่องแผนรองรับสถานการณ์.....หญิงถูกส่งไปช่วยงานที่ค่ายที่ปราจีณบุรีล่ะ
หากเค้ารบกัน...อิอิ ไปตัั้งสองอาทิตย์แน่ะ
ขอให้ไม่มีอะไรเถอะ.....ไม่ได้กลัวอะไรนะ
ไม่มีตังค์ค่าชุดฝึกที่ค้องเตรียมไปอ่ะ เหอๆ
................................................................................................................
ช่วงนี้หญิงกับพี่บอลก็ดำเนินชีวิตไปตามปกติ
พี่บอลดูแลเอาใจใส่ดีเช่นเดิม
อิอิ
วาเลนไทน์แรกของเรา...ค่อนข้างจะเรียบง่ายไม่มีอะไรเป็นพิเศษเพราะว่าหญิง "ป่วย"
ไม่สบาย ไข้ หวัด ค่ะ
งอมแงมเลย........ตั้งใจว่าจะไปงานพี่เต่าก็ไม่ได้ไป ไปไม่ไหว
อยากไปทำงานก้ไปไม่ได้ งานพิเศษด้วย....กลัวไปแพร่กระจายเชื้อให้สตรีมีครรภ์
แง๊..........
แต่ก็รู้สึกดีที่สุด เพราะว่าที่รักดูแลตลอดเวลา
นอกจากจะหาข้าวหาน้ำมาให้ทานแล้วยัง....
อาสาซักผ้าให้ รีดผ้ามาให้ด้วย โอ้ว.........พ่อศรีเรือนของหนู
พี่บอลนี่ดูแลหนูอย่างกะแม่แน่ะ.....
วันครบรอบห้าเดือนของเรา
ไปทานข้าวกันที่เอสพลานาด
ทานเอ็มเคบุฟเฟต์ค่ะ อร่อย มีความสุข สนุกสนาน
หญิงติดใจขนมปังหน้ากุ้งมากๆ อร่อย ส่วนพี่บอล ทานได้ทุกอย่าง เรียบเลย
วันก่อนไปวัดเล่งเน่ยยี่กับพี่บอลและพี่วัน
พี่ๆเค้าไปแก้ชงกันค่ะ ส่วนหญิงไปเทีี่ยววัด....
แดดร้อน แต่วัดสวยงามมากเช่นเคย
เราแวะเอสพลานาด รัตนาธิเบศร์
เดินเล่น ...เอ...ทำไมเล็กจังหว่า ไม่มีไรเลย
เลยจองตั๋วหนังไปเดินเล่นโลตัส ข้างๆ
ช๊อปปิ้งสบู่แพคนึง หอมดี
ไปกินไอติมกัน สามคน คนละสองลูก....เพิ่มน้ำหนัก ฮ่าๆ
ไอติมพี่บอลเลือกมา หวานแหววมาก
อิอิ ที่รักของหนู ไอเลิฟยูววว
เดินกลับมาดูเพอร์ซี่แจ๊คสัน
โห...เกินความคาดหวัง
เรารู้สึกว่าบางฉากมันเว่อร์ ไม่สมเหตุสมผลนิดหน่อย แต่ว่า......
ดูแล้วสนุกอ่ะ ...ไม่เสียดายเงินเลยอ่ะ เหอๆๆ
กลับมาอ่านในพันทิป....คนไม่ชอบมีเยอะเลยเนาะ...
แต่เราสามคนลงความเห้ยแล้วว่า "ชอบ"
กลับมาส่งพี่วันที่บ้าน
วันนี้สนุกจัง พี่วันยังคงเล่าเรื่องได้ตลก และรู้จักพี่วันมากขึ้น
ขอให้พี่ได้งานดีๆไวๆ ตัดสินใจทำอะไรขอให้รุ่งเรืองนะพี่นะ
แล้วค่อยไปกินข้าวกันอีก
ทริปนี้ของคุณพี่บอลมากค่ะ"เจ้ามือ"ของพวกเรา
........................................................................................
วันก่อนไปบ้านพี่บอลมา
ช่วงนี้พี่บอลเป็นพ่อบ้านค่ะ
เนื่องจากคุณพ่อคุณแม่ไม่อยู่ พี่บอลต้องดูแลลูกๆอีกสิิบกว่าชีวิต
แมวเหมียวน้อยกลอยใจของคุณพ่อ ฮ่าๆๆๆ
พี่บอลต้องคอยหาข้าวหาน้ำให้ทานตามเวลา
ส่วนหญิง นั่งเล่นคอมรอ
อย่างที่ทราบ...หญิงแพ้ขนแมวค่ะ
เท่าที่สังเกตตนเอง.....หากอยู่เกินครึ่งชั่วโมงจะเริ่มคัดจมูก คันตา....
จนเดี๋ยวนี้เข้าบ้านพี่บอลปุ๊บ ใส่แมสก์ปั๊บ....
วันนี้ก็เหมือนกัน.....แต่มันดันคันตาแทน...ฮ่า...
อีกหน่อยสงสัยได้ "ใส่แว่นตาว่ายน้ำ กะแมสก์" ขณะนั่งเล่นคอมในบ้านพี่บอลล่ะมั้งเนาะ
อยากมานะ พ่อกับแม่พี่บอลน่ารักมาก แต่แพ้แมวนี่สิ.....กลุ้มใจ
วันก่อน...ในเคเบิ้ลทีวีมีหนังการ์ตูนเรื่อง อะไรน๊า........จำไม่ได้
มีตัวการ์ตูนเป็น "ฮิปโป" ชื่อ " โมโตโมโต้ "
เราดูปุ๊บ ....โอ๊ว.....นี่คุ้นๆ แฟนเรานี่นา เหมือนพี่บอลเลยอ่ะ เป็นฮิปโปสีน้ำตาล
อ้วนๆ มีขนหน้าอกด้วย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ดูแล้วคิดถึงพี่บอลเลยทันที
โมโตโมโต้ของหนู.........
เย้ยยย แฟนเราเป็นดาราแล้ววววววววว
ฺ
.....................................................................................................
เมื่อวานพ่อโทรมาเสียงดูซีเรียส
เลยโทรหาแม่ ....แม่บอกว่าพ่อไปลัลล๊ากะไผ่ที่บิ๊กซี
เอ่อ...แล้วพ่อจะเครียดอะไรนี่ งงเลย
สงสัยเครียดกะราคาอาหารสดที่ขึ้นราคาไปมากแน่เลย
วันก่อนไปลำปางมา โห ดูข่าว ราคาหมู ราคาผักแต่ละอย่าง แพงมาก.....
ค่าเงินเราเริ่มจะต่ำมากแล้วนะเนี่ย
พ่อเทียบให้ฟังว่า
สมัยตอนที่พ่อทำงานใหม่ เงินเดือนพอที่จะซื้อทองบาทนึงอ่ะ
แต่เดี๋ยวนี้.....เงินเดือนเราตั้งสองเท่าครึ่งล่ะมั้งถึงจะซื้อทองได้อ่ะ
อืม......จนเลยเรา เทียบแบบนี้.....
...................................................................................................
ไม่รู้จะอัพอะไรละค่า....พี่บอลมาแล้วซื้อเคเอฟซีมาทานอยู่นี่.....เหอๆ หิวๆ
รักพี่บอลมากที่สุดเลย
จุฟๆ
....................................................................................................
จะสิ้นเดือนเหมือนสิ้นใจ.....
ตอนนี้...หลายคนการันตี....พยาบาลว่างงานเยอะแยะ เห้อ....
ปล.เมื่อคืนปรี๊ดมาก หับรายการวู๊ดดี้เกิดมาคุย
มันส์มาก....นก ยลดา.....อะไรของเธอเนี่ย....